Bitmedi, yazacağım daha... Yazmazsam ağlayacağım çünkü, alçakça olacak biraz... [Turgut Uyar]

4 Aralık 2016 Pazar

Pazar Yazısı #58

Aklımdan, kalbimden geçen şeyler bitmez hiç bir zaman. Arkadaş çevrem, gidip geldiğim yerler, gördüğüm insanlar kısıtlı olsa da, kendi dünyam oldukça karmaşıktır benim. Aslında her zaman bahsetmek isterim ben bunlardan. Yoksa olmaz ki başka türlü. Bazı geceler düşünceler sebebi ile uyuyamadığım doğrudur. O nedenle bahsetmek gerekir olan bitenden. E tabii ki, olan biten şeyler hakkında ahkâm kesmenin kimseye faydası yoktur. Bunu bilirim. ALLAH'tan bunu bilincindeyim. Bu nedenle geçmiş zamandan daha çok, gelecek ve geniş zaman hakkında düşünürüm. Çoğu zaman, "yarın ne olacak" derdim kendi kendime. "Bu haftayı'da böylece bitirdim." "Geriye kaldı şu kadar gün..." Nereden biliyorsan şu kadar gün kaldığını. Belki şu kadarcık saatim kalmıştır... Bu düşüncelerin sonu yine çıkmaz sokak ve yine tatlı bir uyku olur. 

İşte şimdi, şuan yine öyle bir gece vakti. Yine geldi aklıma bazı şeyler. Uğraşıp duruyorum dünyalık işlerle. Neden ? Çünkü dünyalıyım. Peh. 

Aklımı karıştıran ve canımı sıkan şeylerden biride şüphesiz unutkanlıktır. Alzheimer kadar ileri düzeyde olmasa da, unutkanlık gibi bir hastalığımın olduğu doğrudur. Bu, "bugün eve giderken ekmek almalı mıydım acaba ?" gibi bir unutkanlık değil. Benim sorunum; öğrendiklerim unutmak ile. Yakın zamanda, yıllardır kendi içimde sözünü ettiğim ve bir türlü gerçekleştiremediğim bir hayalim var. O da bir programlama dili öğrenmek. Genel olarak bir çok programlama dili ile genel bir bilgim var. C, C++, C#, PHP, JAVA, bu programlama dillerinin dışında html ve css konusunda da kendime yetecek kadar bilgiye sahibim. Bu saydığım bütün diller ile ayrı ayrı maceralarım olmuştur. Her gece bir hevesle, tek tek her dili öğrenmeye çalıştım. Devam ettiremediğim içinde ilerleyen süreçlerde yeni bir başlangıç için başka bir dile geçiş yaptım.  Bu kadar çeşitliliğin sebebi de kısmen budur. Fakat yine bu dillerde ilerleyemedim. Tıpkı fitness'a başlayıp iki hafta sonra bıraktığım gibi ! 

Geçtiğimiz günlerde yine gaza geldim blogcan. Yine bir dil öğrenme sevdası sardı dört bir yanımı. Ama bu kez daha başka bir dil öğrenmek istiyorum. JavaScript ! Yukarıda saydığım dillerin hepsi hakkında bilgim var, fakat ne yazık ki hiç birinde tam değil ! Yani herşeyden birazcık anlıyorum ama hiç bir şeyden tam değil. Şimdilerde JavaScript'i gözüme kestirdim. Zaten bloglarda da zaman zaman JavaScript kodları kullanıyoruz... 3 gündür çalışıyorum ve çalışmalar olumlu gidiyor. JavaScript'i öğrendikten sonraki planım ise; JQuery.

Şu sıralar hiç olmadığım kadar kararlıyım blogcan. Ocak yada şubat ayından sonra, yani sömestr tatilinden sonra tekrar fitness'a başlayacağım. 1 yıl içinde en az bir programlama dilinde ileri düzeyde bilgiye sahip olacağım. Küçük büyük fark etmez. Bir yerden başlamak şart. 

3 gündür kararlı bir şekilde sürdürdüğüm çalışmalarımı devam ettirmeyi hedefliyorum. Bakalım, sonucu ilerleyen günlerde göreceğim. Fakat bu konuda da kararlıyım ve #zincirikırmayacağım

Diğer Pazar Yazılarım : http://goo.gl/OAggvn

4 yorum:

  1. Zinciri kırmamak önemli. Bende bir programlama dili öğrenmek istiyorum aslında ama o kadar çok hobim var ki zaman bulacağımı sanmıyorum. Fakat mutlaka öğreneceğim zamanlar gelecek benden kaçmaz :) Şu unutkanlık sorununun bir ismi olmasın bir baktır kafaya istersen :) Sevgiler :)

    YanıtlaSil
    Yanıtlar
    1. "Baktır kafaya istersen" ne demek yahu :) Deli mi demek istiyorsun bana :D Henüz o kadarda kafayı yemedim Samet :)))

      Sil
  2. Merhaba Mustafa, aslında unutkanlık değil anlattıkların. Bazen bir şeyi iyice öğrenene kadar epey zaman geçiyor. Yeni programlama dilleri öğrenmek çok iyi... Sen ekmek almayı unutuyorsun ben bazen evi geçip gidiyorum bir bakıyorum ev 100 metre geride kalmış :) Ya da trafik ışıkları... Bu şaşkınlık hali hepimizde var...

    YanıtlaSil
    Yanıtlar
    1. Merhaba Mustafa. Haklısın, bazı şeyleri öğrenmek ve kalıcı olmasını sağlamak için, epey zaman geçmesi gerekebiliyor. Bu arada evi geçip gitme durumu zaman zaman bende de oluyor. Aklımda bir düşünce olunca, bir şey düşündüğüm zaman benimde evi geçip epey yürüdüğüm olmuştur. Hatta ekmek almayı unutma olayıda böyle. Fırını geçip gittiğim çok olmuştur. Fark edince tekrar dönüp, ekmek alıyorum :)

      Sil

Yorum yapabilmeniz için gmail hesabınız ile oturum açmış olmanız gerekmektedir. Yorum yapmadan önce Google hesabınızın açık olduğuna emin olun.