Bitmedi, yazacağım daha... Yazmazsam ağlayacağım çünkü, alçakça olacak biraz... [Turgut Uyar]

4 Temmuz 2018 Çarşamba

Sivas Malatya Arası 47 Saat

Aslında yolculuklarla aram gayet iyidir. Yolculuk yapmayı severim. Tabii ki yolculuk bir çileye dönüşmediği sürece... Ama malesef ara sıra elimizde olmayan sebeplerden dolayı yolculuklarımız büyük bir çileye dönüşebiliyor... Son yolculuğumda aynen böyle oldu... Geçtiğimiz günlerde Ankara'ya #gitmiştim. Orada sorun yok. Fakat dönüş yolunda sonlara doğru sıkıntılar baş göstermeye başladı.

Ankara'dan yola çıkan tren Kayseri'yi geçti ve Sivas'a yaklaştığında kabus yavaş yavaş gelmeye başladı. Ankara'dan dönüş yolunda karşılaştığım arkadaşım #Melih ile trende birlikte sohbet etmek için yemekli vagonda buluştuk.

Melih ve Ben - 28 Haziran 2018 22:30
Saatler sürecek olan bu yolculuğu biraz keyifli hale getirebilmek için derin bir sohbete koyulduk. Sohbet derinleştikçe bizde çayı bırakıp birer kahve içmeye karar verdik. Ve kahveleri içtik. İşte o #kahve. Gecenin yarısı aç aç içtiğim o kahve sonum oldu benim.

Açken içmiş olduğum o kahve yaklaşık bir saat sonra üzerimde; mide bulantısı ve vücutta şiddetli uyuşma olarak etki göstermeye başladı. Bu, yaşadığım ilk sorun değildi. Daha öncede aylar önce yine mide bulantısı ve uyuşma kendisini göstermişti. Trende yaşamış olduğum bu ikinci vaka, acaba varlığından habersiz olduğum bir hastalığa ait bir komplikasyon muydu bilmiyorum. 

Kabus böylece başlamış oldu. Ama neyseki tren Sivas sınırlarına gireli çok olmuştu. Hemen yemekli vagonu alelacele terkedip trenin kapısını açıp hava almaya başladım. Tren istasyona gelicede Sivas garda inip derin derin nefes alıp kendime gelmeye çalıştım. Fakat uyuşma ve mide bulantısı ayakta durmama engel oluyordu. Arkadaşım Melih'den aldığım destek ile kendime gelmeye çalıştım. Bir an, Malatya'ya gitmek yerine o geceyi Sivas'ta geçirmeyi düşündüm. Fakat trenin hareket edeceği anonsunu duyunca ister istemez trene geri bindim.

Arkadaşım Melih'ten ayrılıp yerime geçtim ve dinlenmeye çalıştım. Fakat yüzümde ve kollarımda o uyuşma tekrar kendisini göstermeye başladı. Mide bulantısıda peşinden gelince, tekrar yerimden ayrılıp trenin kapısını açtım. Hareket halinde olan trenin kapısını açıp hava almaya çalıştım. Ve o saatten sonra ise adeta oraya çakılıp kaldım. Yerime gidemiyor, kapıyı kapatamıyordum. Kapıyı kapattığım anda havasızlıktan fenalaşmaya başlıyordum. Gece saat 12 civarında başlayan bu sıkıntı sabah 4:30'a kadar sürdü. Ve ben gece saat 12'den sabah 4'e kadar o kapı önünde hava alarak kendime gelmeye çalıştım. 

Sabah 5 gibi, yolculuk bitmiş eve gelmiştim. Üzerimi değişip direk uyudum. Uyandığımda ise #şu tweet'i attım. O günden beri uyuşma ve mide bulantısı henüz kendisini göstermedi. Bütün bunlar neden oldu bilimiyorum. Fakat bir daha aç aç kahve içmekmi ? Asla !!!

Şimdi bu yazının başlığı neden 47 saat diye soranlar olacaktır. O okurlar bu soruyu yöneltmeden önce ben açıklamamı yapayım... Yolculuk esnasında yaşamış olduğum bu sıkıntı ortalama 4-5 saat sürmüş olsada bana çok daha uzun gibi geldi. Adeta zaman bir türlü geçmek bilmedi. Ve bende kendime kendime; "bu yol neden bitmek bilmiyor ! sanki 4-5 saat değilde 47 saat gibi" şeklide isyan ettim. Ve o an yazacağım bu yazının başlığına karar verdim. Sivas Malatya arası 47 saat adında bir yazı yazacaktım !

4 yorum:

  1. Zamanın göreceli bir kavram ve psikolojik olduğunu da ispatladın tekrar :) Mustafa acaba hipoglisemi nöbeti mi geçirdin? Dahiliyeye git bir

    YanıtlaSil
    Yanıtlar
    1. Merhaba Mustafa. Zamanın psikolojik olduğuna tanık oldum evet. :) Bu konu ile ilgili güzel bir kitap vardı ama adını unuttum şimdi... Yaşadığım olayın ne olduğunu anlayamadım hipoglisemi nöbetimi bilmiyorum .inşALLAH bir daha başıma gelmez aynı şey. Ama tekrar başıma gelirse bu kez doktora gideceğim .

      Sil
  2. Cok gecmis olsun Mustafa. Kendine muhakkak bir baktir arkadasim.

    YanıtlaSil
    Yanıtlar
    1. Merhaba Ahu, iyi dileklerin için teşekkür ederim. Doktora gidip gerekli adımları attım, şimdilik iyi durumdayım. Ama inşaALLAH aynı durum birdaha başıma gelmez :/

      Sil

Yorum yapabilmeniz için gmail hesabınız ile oturum açmış olmanız gerekmektedir. Yorum yapmadan önce Google hesabınızın açık olduğuna emin olun.